Dzień przed Walentynkami.

Postanowiłam pisać tutaj. jest lepiej, jakoś tak bardziej wszystko jest widoczne i bardzo mi się na tym blogspocie podoba. Mój poprzedni blog raczej nie był za często odwiedzany, bo i źle mi się tam pisało i w ogóle jakoś tak weny nie miałam, a tutaj czuję, że będzie o wiele lepiej :)

Jutro Walentynki, ale jakoś szczególnie z moim mężem tego święta nie obchodzimy, te wszystkie pierdołki walentynkowe-po prostu szkoda na nie kasy. W czwartek naciągnęłam mężula na buty wiosenne pod pretekstem Walentynek :) Najpierw kręcił nosem, ale jak powiedziałam, że to na Walentynki to sam mnie do sklepu zaciagnął i kazał wybrać, pewnie głupio mu się zrobiło, bo nigdy ich specjalnie nie obchodzimy, więc poczuł się w obowiązku he he :)

Jutro jedziemy do szpitala dziecięcego zapisać się na termin zabiegu, bowiem Wikusia musi mieć wycięty trzeci migdał i prawdopodobnie podcięte dwa boczne, co do tych bocznych to jeszcze lekarz ostatecznie zadecyduje bo Wiki jest miesiąc po infekcji, więc może się trochę obkurczą, ale to nie wiadomo. Natomiast co do tego trzeciego to lekarka stwierdziła, że jest absolutnie pewna tego wycięcia. Bardzo się tym martwię, ale tak chyba będzie lepiej, Wiki strasznie chrapie w nocy, nawet bym powiedziała że się czasem aż zatyka, a takie bezdechy mogą być niebezpieczne, do tego sapie w ciągu dnia, apetyt ma , ale czasem widać, że jedzenie ją męczy, że nie może spokojnie i w pełny sposób oddychać. Także zabieg konieczny. Ciekawe ile jeszcze będziemy na niego czekać, bo podobno nieraz trwa to kilka miesięcy, jutro się dowiem co i jak.

Mam zamiar odwiedzić też moją prackę, zobaczyć co słychać, przy okazji pozałatwiać sprawy papierkowe, pity itp. no i trzeba upewniać się czy będzie dla mnie dalej miejsce od września, bo kończę urlop wychowawczy i do pracy! Wiktoria do przedszkola, a ja po 3 latach w końcu wezmę się 'do roboty" :)
Trochę się boję czy nie zdziczałam przez ten czas w domku hi hi, w końcu od grudnia 2007 byłam w domu. Boję się też jak Wikusia zaakceptuje przedszkole, cały czas była ze mną, a teraz pójdzie do dzieci, w nowe miejsce...jest raczej towarzyska, lubi dzieci, ale co będzie jak się zorientuje że mamy nie ma w pobliżu? No ale musimy przez to przejść, najważniejsze to poświęcać jej dużo czasu po przedszkolu, w weekendy, opowiadać, że w przedszkolu jest fajnie itp. Już teraz z mężem opowiadamy jej, co będzie z dziećmi robić, w co się bawić, tylko unikamy opowieści o leżakowaniu itp., bo myli jej się to ze spaiem w nocy i myśli, że będzie tam nie wiadomo ile. Cały czas tłumaczę jej, że będzie się tam bawić, a jak zgłodnieje to panie dadzą jeść; a jak się zmęczy to będzie mogła odpocząć. Dzięki temu  wie,że będzie tam krótko i mama przyjdzie po nią tego samego dnia. Bo jak raz powiedziałam jej że tam będzie jeść obiadki itp. to zaczęła mówić z łezkami w oczkach, że ona nie chce, że ona ma tutaj dom i pokój swój :) Więc musimy jej uświadomić, że to tylko na chwilkę, a nie na noc itp.

Mąż wypalił sobie całą sage "Gwiezdnych Wojen" wrr i okupuje dvd teraz :)  Muszę go wypędzić sprzed tv bo o północy jest thriller, a ten gatunek uwielbiam :)

Dobranoc i zapraszam do czytania wszystkie mamy :) Komentujcie, piszcie, a ja też postaram się teraz bardziej ujawniać na waszych blogach, bo dużo blogów czytam od dawna, ale nigdy nie komentuję ;)